پیوند جزایر لانگرهانس

استفاده از سلول های انسولین ساز (سلول های بتا) یک فرد بالغ برای پیوند به یک فرد دیابتی یکی از روشهای موجود برای درمان قطعی دیابت نوع 1 است. در این روش سلول های بتا را با استفاده از روشهای دقیقی از بقیه لوزالمعده جدا کرده سپس آنها را پس از بی حسی موضعی از طریق سیاهرگ کبدی به درون کبد فرد دیابتی تزریق می کنند. در حین عمل، جراح با استفاده از دستگاههای رادیو گرافی و اولتراسوند مسیر و محل تزریق را مشخص می کند. از آنجایی که سیستم ایمنی این سلول ها را بیگانه تلقی کرده، علیه آنها وارد عمل می شوند، شخص گیرنده باید به طور نامحدود از داروهای سرکوبگر ایمنی به منظور جلوگیری از رد پیوند استفاده کند. این مسئله در کنار کمبود محسوس سلول های بتا و عضو پیوندی در دسترس از جمله مهمترین مشکلات این روش درمانی می باشند. داروهای رد پیوند دارای عوارض متعددی هستند که مهمترین آنها عوارض کلیوی است و این در حالی است که در افراد دیابتی سلامت کلیه ها از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می باشد. مسئله ای که کمبود سلول های بتای در دسترس را مشکل تر می سازد این است که هر فرد دیابتی برای رسیدن به قند خون طبیعی حداقل به طور متوسط به سلول های بتای به دست آمده از لوزالمعدۀ 2 شخص دهنده نیاز دارد که این خود به این خاطر است که با روشهای فعلی دانشمندان قادرند تا تنها در 50% موارد سلول های بتای قابل پیوند را از لوزالمعده جدا کنند. با وجود تمامی این موارد، پیوند سلول های بتا روشی امیدوار کننده برای درمان افراد دیابتی است که بدون شک در سالهای آینده پیشرفت چشمگیری خواهد نمود.


islet_cells

» منابع: